از زمانی که فیلم قیصر اکران شد خیلی ساله می گذره ولی هر نسل با  فیلم - شخصیتها و مکانهای این فیلم گره خوردند از زمانی که این فیلم در سینما الوند میدان خراسان که الان تبدیل شده به مکانی برای دست فروشها به مدت ۱ سال اکران شد و هر کسی بعد از دیدن فیلم  پاشنه ی کفشش را می خواباند تا الان که دیالوگ های فیلم را از زبان جوانانی که هیچ شباهت ظاهری و باطنی به قیصر ندارند می شنویم خیلی گذره .

دیروز برنامه ی برای ما آفیش شد که در یک لحظه ذهنم روحم و جسمم رفت به ۷ سالگی ام زمانی که برای مدرسه رفتن با مو های شماره ۴ روپوش سرمه ی یقه سفید  صورتهای درست نشسته کیف چرمی دو سگکه که به پشت می انداختیم و کتونی میخی که خط چرمی زرد و قرمز و بالای کتونی نوار زرد چرمی داشت افتادم که سوار اتوبوس ۲ طبقه میشدیم  و همیشه وقتی به طبقه ی دوم اتوبوس میرفتیم سر ردیف اول نشستن اتوبوس با بچه ها دعا می کردیم دعوای که شاید از دعوا های ناموسی هم تعصبمون بیشتر بود و وای به لحظه ی که مثل یک تازه عروس دامادی که در حال رفتن به ماه عسل تصادف کنند و عروس بمیره و داماد غم دنیا رو رو دلش حسمی کنه . اون موقع برای ما موقعی بود که ردیف اول پر بود وای یادم نمیره سرمون رو از پنجره بیرون میکردیم و باد گوشه ی کله ی کچلمون رو قلقلک میداد فکر میکردیم خو شبخت ترین آدم دنیا اون لحظه ما هستیم .

حالا بعد از گذشت خیلی سالها که اتوبوس ۲ طبقه جمع شده یک بار دیگه به رحمت مهندس بیژنی فرصتی شد که سوار اتوبوس ۲ طبقه ی قدیمی بشیم .

امروز اتوبسرانی طی یک حرکت سمبلیک اتوبوس ۲ طبقه ی از مسیر هفت تیر تا ته بلوار کشاورز به راه انداخت که من و سعید هم برای تهیه عکس و خبر سوارش شدیم خیلی هیجان داشتم و مثل ادمی که در نگاهی عاشق میشه ته دلم هی پر و خالی میشد در اون لحظه یاد اون صحنه از فیلم قیصر افتاد که با اعظم سوار اتوبوس ۲ طبقه شدند من رفتم جای نشستم که قیصر نشسته بود و رو کردم به سعید که اون لحظه نقش اعظم را برام ایفا میکرد گفتم قیصر کجای که سوار اتوبوس ۲ طبقه شدیم .